Rok Jubileuszowy 2025 oraz wizyta papieża Leona XIV na tych ziemiach na nowo obudziły zainteresowanie starożytnym kontekstem kultury, w której formułował się chrześcijański Symbol wiary, tzw. Credo, a także gdzie spisano większą część Nowego Testamentu.

Po śladach

Święty Łukasz Ewangelista, który sam pochodził z Azji Mniejszej (dzisiejsza Turcja), oparł swoją Ewangelię na opowieściach ludzi, którzy osobiście słuchali nauki Jezusa i byli naocznymi świadkami cudów oraz uzdrowień, których On dokonywał. Badacze Pisma Świętego datują powstanie tych tekstów na ostatnie dekady I wieku. Miejscem ich powstawania był prawdopodobnie jeden z głównych ośrodków prężnego już wówczas, chociaż nadal nieuznanego oficjalnie chrześcijaństwa, tzn. Antiochia, Efez bądź Smyrna. Podobnie Ewangelia według św. Jana powstała w Efezie, gdzie Apostoł był biskupem. Dwie pozostałe Ewangelie synoptyczne powstały w dwóch innych ważnych dla historii chrześcijan ośrodkach – Mateusza w Jerozolimie, a Marka w Rzymie. Większość tekstów listów apostolskich, nawet jeśli została zredagowana ostatecznie w Rzymie, powstawała jednak w kontekście wspólnot Azji Mniejszej i zapisywała semicki przekaz nauki Jezusa w języku, którym się wówczas posługiwano, tj. greckim, będącym nośnikiem innej, hellenistycznej kultury.