W Polsce niemal co trzeci Polak ma nadciśnienie, w tym aż 75% osób po 65. roku życia. Częstość jego występowania rośnie wraz z wiekiem, przyrostem masy ciała, niewłaściwą dietą, występowaniem niektórych chorób oraz zmniejszeniem aktywności fizycznej.

Nie można bagatelizować nadciśnienia, dlatego że może to skutkować poważnymi konsekwencjami, częściej w późnej fazie choroby. Może prowadzić do rozwoju miażdżycy, przerostu mięśnia sercowego, niewydolności serca, jego zawału, udaru mózgu, uszkodzenia naczyń krwionośnych, a nawet przyspieszenia rozwoju demencji. Może także przyczyniać się do niewydolności nerek oraz uszkodzenia wzroku i rozwoju innych problemów zdrowotnych. Przestrzeganie zasad diety i zmiany stylu życia oraz przyjmowanie leków lub innych preparatów w znacznym stopniu może opóźnić rozwój choroby, a niektóre ze zmian może nawet odwrócić.

Po pierwsze, należy udać się do lekarza rodzinnego, który zleci regularne mierzenie ciśnienia i wykluczy choroby oraz czynniki, które mogą wpływać na jego wzrost. Zapewne zleci co najmniej EKG, badanie moczu, morfologię krwi, badanie poziomu glukozy, elektrolitów, próby wątrobowe, lipidogram, kreatyninę, GRF, TSH. W wielu przypadkach warto wykonać również echokardiografię, USG tętnic szyjnych i nerkowych, Holtera, a nawet badanie dna oka. Należy pamiętać, że pojedynczy pomiar nie jest podstawą do stwierdzenia nadciśnienia. Najlepiej wyciszyć się i wykonać pomiary kilkukrotnie, chyba że ciśnienie jest bardzo wysokie i nie spada po napiciu się wody i odpoczynku – wtedy najlepiej skontaktować się od razu z lekarzem, jechać na SOR czy wezwać karetkę, w zależności od sytuacji i innych objawów. Najczęściej jednak będziemy mieli czas na poszukanie przyczyny, wykluczenie czynników wywołujących nadciśnienie oraz na złagodzenie objawów. Warto to zrobić i podjąć wszelkie kroki mogące doprowadzić do unormowania ciśnienia, gdyż zazwyczaj powszechnie stosowane leki nie usuwają przyczyny nadciśnienia tętniczego i stosuje się je latami. W wielu przypadkach są one jednak konieczne. Nadciśnienie rozpoznawane jest, jeśli podczas dwóch wizyt lekarz stwierdza ciśnienie skurczowe ?140 mm Hg i/lub rozkurczowe ?90 mm Hg.

Wśród podstawowych przyczyn wymienia się czynniki genetyczne, styl życia, otyłość, stres, niektóre leki, cukrzycę, choroby tarczycy, nadnerczy czy nerek. Także palenie tytoniu oraz nadmierne spożywanie alkoholu zwiększają ryzyko nadciśnienia. Niestety, u wielu osób – nawet u ok. 90% – medycyna akademicka stwierdza ciśnienie pierwotne, czyli samoistne, co oznacza w praktyce jego złożoną etiologię. W związku z tym, że nie jest znana jego przyczyna, dość trudno wyeliminować to schorzenie.

naturoterapeuta

Natura-Med

Od czego zacząć zmiany?

Należy zacząć od wizyty u lekarza i warto pamiętać, że nawet jeśli ciśnienie wróci do normy, nie należy samemu odstawiać zaleconych leków. Niezależnie od długości trwania objawów warto postawić na kluczowe elementy, do których należą:

1) redukcja wagi, jeśli jest to potrzebne,

2) zmiana trybu życia, zwłaszcza zwiększenie aktywności fizycznej – najczęściej, żeby była i najlepiej umiarkowana,

3) wystarczające nawodnienie organizmu, czyli minimum 30 ml na 1 kg masy ciała,

4) zmiana diety na typy śródziemnomorski lub DASH, przy czym niezwykle ważne jest ograniczenie cukru i podjadania między posiłkami i w nocy,

5) ograniczenie soli,

6) redukcja stresu.

Zalecam także zastosowanie udokumentowanych klinicznie metod, takich jak codzienne spożywanie czosnku pospolitego w ilości co najmniej 400 mg ekstraktu (można na surowo ok. 1 ząbka), włączenie do diety soku z buraka w ilości 1 szklanki. Do tego warto dołożyć zioła, najlepiej na bazie głogu czy serdecznika.

Jak mierzyć ciśnienie?

Stosuj się do następujących wytycznych:

• pół godziny przed pomiarem idź do toalety – pełny pęcherz zwiększa ciśnienie,

• usiądź wygodnie, oddychaj spokojnie, odpocznij kilka minut,

• załóż ciśnieniomierz bezpośrednio na rękę (nie zakładaj go na ubranie) – mankiet naramiennego ciśnieniomierza powinien znajdować się ok. 1,5 cm ponad łokciem. Nadgarstkowy zakładaj tak, by dłoń była skierowana do góry, a mankiet znajdował się ok. 1,5 cm od dłoni. Rękę ułóż w ten sposób, by mankiet ciśnieniomierza znajdował się na poziomie serca. Ręka, na której dokonujesz pomiaru, powinna być stabilnie podparta,

• rób pomiary na tej samej ręce i o tej samej godzinie. Gdy zestawiasz wyniki z różnych dni, porównuj zawsze pomiary z tych samych godzin.