Popękana skóra na piętach to dolegliwość, której nie powinniśmy bagatelizować, ponieważ może być skutkiem nie tylko zaniedbania, ale również choroby czy niedoboru niektórych składników diety. Popękane pięty mogą się stać źródłem zakażenia, ponieważ szczeliny i bruzdy w skórze stóp są łatwą drogą wniknięcia bakterii i grzybów. W zaawansowanych przypadkach ta przypadłość powoduje ból podczas chodzenia, a może też doprowadzić do krwawienia i ropienia skóry w tym miejscu.

Problem może być spowodowany noszeniem niewłaściwego obuwia, np. klapek czy sandałków na cienkiej podeszwie. Pękaniu skóry na piętach sprzyjają także otyłość oraz niektóre choroby, przede wszystkim cukrzyca, dlatego diabetycy muszą pamiętać o starannej pielęgnacji stóp, by nie doprowadzić do rozwoju tzw. stopy cukrzycowej. Skłonność do pękania skóry na piętach może towarzyszyć przewlekłym chorobom nerek, tarczycy oraz różnym schorzeniom dermatologicznym. Ta przypadłość może być również uwarunkowana genetycznie, a także być jednym z objawów niedoboru witaminy A lub żelaza w organizmie. Jeszcze innym czynnikiem sprzyjającym jej może być suchość skóry, wywołana niedostatecznym spożyciem płynów.

Zmiany są bardziej dokuczliwe latem, kiedy nosimy odkryte obuwie. Pierwszym krokiem zaradczym jest odpowiednie nawilżenie skóry. Nałożenie preparatów nawilżających można poprzedzić wymoczeniem stóp w wodzie z mydłem lub dodatkiem ziołowych naparów. Rośliną pierwszej pomocy można w tym przypadku nazwać siemię lniane – cenny dla skóry jest zawarty w jego nasionach olej, który nawilża i poprawia jej elastyczność. Odwar uzyskujemy, zalewając wrzątkiem jedną łyżkę stołową siemienia lnianego. Po wystudzeniu dodajemy go do wody przeznaczonej do kąpieli stóp. Można stosować również wywary ziołowe z ziela krwawnika czy koszyczka nagietka lub innych ziół mających działanie przeciwzapalne. Ponieważ kąpiele działają pobudzająco na unerwienie stóp i krążenie krwi, ich stosowanie jest korzystne również wtedy, gdy pękającej skórze towarzyszą inne problemy, np. nadmierna potliwość. W tym przypadku do kąpieli stosujemy wywar z szałwii.

Kolejnym krokiem domowej pielęgnacji jest dokładne osuszenie skóry stóp, a następnie nałożenie preparatu nawilżającego, np. balsamu do ciała przeznaczonego do skóry suchej i wrażliwej. Preparatem bardzo polecanym w łagodzeniu dolegliwości jest dostępna bez recepty maść z dodatkiem witaminy A, która wspomaga prawidłowe funkcjonowanie skóry. Zawarta w tej maści lanolina bierze udział w odbudowie i ochronie naturalnej bariery hydrolipidowej. Można również zastosować kremy z zawartością mocznika, który wspiera regenerację naskórka. W przypadku samodzielnego usuwania zgrubiałego naskórka przy pomocy tarek czy pumeksów trzeba to robić delikatnie i zadbać o czystość tych przyrządów, aby nie stały się siedliskiem bakterii. Specjaliści uważają, że zgrubiałego naskórka nie powinno się usuwać zbyt często, wystarczy raz w miesiącu; większa częstotliwość zabiegu może przyspieszyć proces rogowacenia.

Dla osiągnięcia poprawy zabiegi domowe trzeba stosować systematycznie i przez dłuższy czas. W bardziej zaawansowanych przypadkach konieczna jest wizyta u dermatologa lub podologa.